Iedereen met een productidee wil hetzelfde gesprek voeren: welke features moeten erin? Dat is bijna altijd het verkeerde gesprek. Tegen de tijd dat je over features praat, zijn de belangrijke keuzes al gemaakt — of erger: stilzwijgend overgeslagen.
Dit zijn de drie keuzes die er in mijn ervaring écht toe doen, in de volgorde waarin je ze moet maken.
Keuze 1: welk probleem los je op — en voor wie precies?
Niet “een platform voor de energiemarkt”. Wel: een grootverbruiker wil weten of een batterij zijn netcongestieprobleem oplost, vóórdat hij een offerte van tonnen tekent — en het huidige antwoord is een adviestraject van weken.
Het verschil zit in de scherpte. Een scherp probleem heeft een eigenaar (wie voelt de pijn?), een moment (wanneer voelt hij die?) en een huidig alternatief (wat doet hij nu?). Kun je die drie niet benoemen, dan heb je geen probleem gekozen maar een markt — en voor een markt kun je niet bouwen.
De test die ik gebruik: kun je het probleem in één zin uitspreken tegen iemand uit de doelgroep, en knikt die persoon vóórdat je uitgepraat bent?
Keuze 2: wat is het kleinste dat het bewijs levert?
Een MVP is geen half product. Het is een smal maar compleet antwoord op één vraag: klopt het dat mensen dit willen en gebruiken?
Smal betekent: één doelgroep, één kernflow, alles daaromheen geleend of handmatig. Compleet betekent: die ene flow werkt echt, van begin tot eind, goed genoeg om er een oordeel op te baseren.
De fout die ik het vaakst zie is een brede bodem: zes features op dertig procent in plaats van één feature op honderd. Zes halve features bewijzen niets — je weet na de launch nog steeds niet of het aan het idee lag of aan de uitvoering.
Weglaten is hier geen verlies maar een instrument. Elke feature die je niet bouwt, is een week eerder een echt antwoord.
Keuze 3: wat bouw je zelf — en wat niet?
Alles wat niet je kern is, koop je, leen je of laat je AI doen. Authenticatie, betalingen, e-mail, dashboards: er bestaat voor bijna alles een dienst die het beter doet dan jouw eerste versie ooit wordt.
De vraag is dus niet “kunnen we dit bouwen” — het antwoord is tegenwoordig bijna altijd ja. De vraag is: verdient dit onderdeel het om jouw tijd te kosten? Jouw zelfgebouwde uren horen in het deel waar je onderscheid zit. Bij ons netcongestieplatform is dat de rekenkern die elk getal narekenbaar maakt — niet het inlogscherm.
De echte deadline
Een idee is pas af als iemand die je niet kent het gebruikt. Alles vóór dat moment is theorie — je eigen enthousiasme telt niet als bewijs, en dat van je vrienden ook niet.
Maak de drie keuzes expliciet, schrijf ze op één A4, en toets elke feature-discussie eraan. Het A4 wint vaker dan je denkt.